พระไตรปิฎก

อังกุรพาณิชกล่าวว่า :- ดูก่อนชาวเราทั้งหลาย ดีหนอ เราพึงให้ ทานแล ด้วยว่าสัตบุรุษผู้สงบระงับพึงคบหาเรา เราพึงยังความประสงค์ของวณิพกทั้งปวงให้เต็ม เลี้ยงดูให้อิ่มหนำ เปรียบเหมือนฝนยังที่ลุ่ม ทั้งหลายให้เต็มฉะนั้น สีหน้าของบุคคลใดย่อม ผ่องใส เพราะเห็นพวกยาจก บุคคลนั้นครั้นให้ ทานแล้วมีใจเบิกบาน ข้อนั้นเป็นความสุขของ บุคคลผู้อยู่ครองเรือน หน้าของบุคคลใดย่อม ผ่องใสเพราะเห็นพวกยาจก บุคคลนั้นครั้นให้ ทานแล้ว ย่อมปลาบปลื้มใจ นี้เป็นความถึงพร้อม แห่งยัญ ก่อนแต่ให้ก็มีใจเบิกบาน เมื่อกำลังให้ ก็ยังจิตให้ผ่องใส ครั้นให้แล้ว ก็มีใจเบิกบาน นี้เป็นความถึงพร้อมแห่งยัญ. พระสังคีติกาจารย์กล่าวคาถาทั้งหลายความว่า :- ในเรือนของอังกุรพาณิชผู้มุ่งบุญ เขาให้ โภชนะแก่หมู่ชนวันละ ๖ หมื่นเล่มเกวียนเป็น นิตย์ พ่อครัว ๓,๐๐๐ คน ประดับด้วยต่างหูอัน วิจิตรด้วยมุกดาและแก้วมณี เป็นผู้ขวนขวายใน การให้ทาน พากันเข้าไปอาศัยอังกุรพาณิชเลี้ยง ชีวิต มาณพ ๖ หมื่นคน ประดับด้วยต่างหูอัน