พระไตรปิฎก

พาณิชนั้น นารีอีก ๑๖,๐๐๐ คน ประดับด้วย เครื่องอลังการทั้งปวง ถือทัพพีข้าว ยืนคอยรับ ใช้ในมหาทาน ของอังกุระพาณิชนั้น อังกุระ พาณิชนั้น ได้ให้ของเป็นอันมาก แก่มหาชนโดย ประการต่าง ๆ ได้ทำความเคารพและความยำ- เกรง ในกษัตริย์ ด้วยมือของตนเองบ่อย ๆ ให้ ทานโดยประการต่าง ๆ สิ้นกาลนาน อังกุระ พาณิช ยังมหาทานให้เป็นไปแล้ว สิ้นเดือน สิ้น ปักษ์ สิ้นฤดู และปีเป็นอันมาก ตลอดกาลนาน อังกุระพาณิช ได้ให้ทานและทำการบูชาแล้ว อย่างนี้ ตลอดกาลนาน ละร่างกายมนุษย์แล้ว ได้ไปบังเกิดในภพดาวดึงส์. มีวาจาประกอบความว่า บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สฏฺ วาหสทสฺสานิ ความว่า ในเรือนของอังกุระพาณิช ผู้มุ่งบุญ คือ ผู้มีอัธยาศัยในทาน ได้แก่ ผู้มีใจน้อมไปในทาน โภชนะอันเขาให้แก่ หมู่ชน วันละ ๖๐,๐๐๐ เล่มเกวียน คือ ๖๐,๐๐๐ เล่มเกวียนที่บรรทุก ของหอม ข้าวสาลี เป็นต้น เป็นนิตย์. บทว่า ติสหสฺสานิ สูทา หิ ความว่า พ่อครัว คือ คนทำครัว ประมาณ ๓,๐๐๐ คน ก็แล พ่อครัวเหล่านั้น ท่านประสงค์เอาว่า ผู้เป็นประธาน. ในบรรดาพ่อครัวเหล่านั้น บุคคลผู้กระทำตามคำ ของพ่อครัวแต่ละคน พึงทราบว่า มากมาย. บาลีว่า ติสหสฺสานิ