พระไตรปิฎก

๑๒ โยชน์ จากที่พระพุทธเจ้าประทับ ส่วน อินทกเทพบุตรนั่งในที่ใกล้พระผู้มีพระภาคเจ้า รุ่งเรืองกว่าอังกุรเทพบุตร พระสัมพุทธเจ้าทอด พระเนตรเห็นอังกุรเทพบุตรกับอินทกเทพบุตร แล้ว เมื่อจะทรงประกาศทักขิไณยบุคคล จึงได้ ตรัสพระพุทธพจน์นี้ความว่า ดูก่อนอังกุรเทพ- บุตร มหาทานท่านให้แล้วสิ้นกาลนาน ท่านมาสู่ สำนักเรา ไฉนจึงนั่งอยู่ไกลนัก. อังกุรเทพบุตร อันพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีพระองค์อันอบรมแล้ว ทรงตักเตือนแล้ว ได้กราบทูลว่า จะประสงค์ อะไร ด้วยทานของข้าพระองค์นั้นอันว่างเปล่า จากพระทักขิไณยบุคคล อินทกเทพบุตรนี้นั้น ให้ทานนิดหน่อย รุ่งเรืองยิ่งกว่าข้าพระองค์ ดุจ พระจันทร์ในหมู่ดาว ฉะนั้น. อังกุรเทพบุตรทูลว่า :- พืชแม้มากที่บุคคลหว่านแล้วในนาดอน ผลย่อมไม่ไพบูลย์ ทั้งไม่ยังชาวนาให้ปลื้มใจ ฉันใด ทานมากมายอันบุคคลเข้าไปตั้งไว้ในบุคคล ผู้ทุศีลก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมไม่มีผลไพบูลย์ ทั้งไม่ยังทายกให้ปลื้มใจ พืชแม้น้อยอันบุคคล หว่านแล้วในนาดี เมื่อฝนหลั่งสายน้ำโดยสม่ำ