พระไตรปิฏก

[๓๐๘] มาณพ ๖๐,๐๐๐ คนประดับด้วยต่างหูแก้วมณี

ช่วยกันผ่าฟืนในมหาทานของอังกุรพาณิช

[๓๐๙] นารี ๑๖,๐๐๐ คนประดับด้วยเครื่องประดับทั้งปวง

ช่วยกันบดเครื่องเทศ(สำหรับปรุงอาหาร)

ในมหาทานของอังกุรพาณิช

[๓๑๐] นารีอีก ๑๖,๐๐๐ คนประดับด้วยเครื่องประดับทั้งปวง

ถือทัพพีเข้าไปยืนคอยรับใช้ในมหาทานของอังกุรพาณิช

[๓๑๑] อังกุรพาณิชนั้นได้ให้ของเป็นอันมาก

แก่คนจำนวนมากโดยประการต่าง ๆ

ได้ทำความเคารพและความเลื่อมใสในกษัตริย์ด้วยมือของตนบ่อย

ให้ทานโดยประการต่าง ๆ สิ้นกาลนาน

[๓๑๒] อังกุรพาณิชบำเพ็ญมหาทานให้เป็นไปแล้วตลอดเดือน

ตลอดปักษ์ ตลอดฤดู ตลอดปีเป็นอันมาก ตลอดกาลนาน

[๓๑๓] อังกุรพาณิชนั้นได้ให้ทาน บูชาแล้วอย่างนี้ตลอดกาลนาน

ละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปบังเกิดในภพดาวดึงส์

[๓๑๔] อินทกมาณพถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแก่พระอนุรุทธเถระ

ละร่างมนุษย์แล้วได้ไปบังเกิดในภพดาวดึงส์

[๓๑๕] แต่อินทกเทพบุตรรุ่งเรืองยิ่งกว่าอังกุรเทพบุตร

โดยฐานะ ๑๐ อย่าง คือ

รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะที่น่ารื่นรมย์ใจ

[๓๑๖] อายุ ยศ วรรณะ สุข และความเป็นใหญ่ยิ่ง

(พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า) อังกุระ

ท่านให้มหาทานสิ้นกาลนาน

มาในสำนักของเรา ไฉนจึงนั่งอยู่ไกลนัก