Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 340

เล่ม มมร. 49 หน้า 340 ข้อ 110
อยู่ในแคว้นปัญจาละ ดิฉันเศร้าโศกถึงพระ- ราชาพระองค์นั้น ผู้เป็นพระราชสวามี ทรงประ- ทานสิ่งของที่น่าปรารถนาทุกอย่าง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า จูฬนีปุตฺโต ได้แก่พระโอรส ของพระราชา ผู้ทรงพระนามอย่างนั้น. บทว่า สพฺพกามทํ ได้แก่ ทรงประทานสิ่งทั้งปวงที่น่าต้องการน่าปรารถนาแก่ดิฉัน, หรือ ผู้ให้สิ่งที่สรรพสัตว์ต้องการ. เมื่อพระนางอุพพรี กล่าวอย่างนี้แล้ว ดาบสจึงกล่าว คาถา ๒ คาถาอีกกว่า :- พระราชาทุกพระองค์ ทรงพระนามว่า พรหมทัตเหมือนกันทั้งหมด ล้วนเป็นพระราช- โอรสของพระเจ้าจูฬนี เป็นใหญ่อยู่ในแคว้น ปัญจาละ พระนางเป็นพระมเหสี ของพระ- ราชาเหล่านั้นทั้งหมด โดยลำดับกันมา เพราะ เหตุไร พระนางจึงเว้นพระราชา พระองค์ก่อน ๆ เสีย มาทรงกรรแสงถึงพระราชาพระองค์หลัง เล่า. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สพฺเพวาเหสุํ ความว่า พระราชา เหล่านั้นทั้งหมดนับได้ ๘๖,๐๐๐ พระองค์ เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าจูฬนี พระนามว่า พรหมทัต ได้เป็นใหญ่ในแคว้นปัญจาละ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka