พระไตรปิฎก

และจักหมกไหม้อยู่ในนรกอันหยาบช้าทารุณ ๘๖,๐๐๐ ปี เพราะติเตียนการบูชาพระสถูป ก็เมื่อการบูชา และการฉลองพระสถูปของพระ อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าอันมหาชนให้เป็นไป อยู่ ชนเหล่าใดมาประกาศโทษแห่งการบูชาพระ- สถูปนั้น เหมือนกระผม ชนเหล่านั้น พึงห่างเหิน จากบุญ ขอท่านจงดู ชนทั้งหลายเหล่านั้น ซึ่ง ทัดทรงดอกไม้ตบแต่งร่างกาย เหาะมาทางอากาศ เหล่านี้ เป็นผู้มีศรัทธาเลื่อมใส เป็นผู้มั่งคั่งมียศ เสวยอยู่ ซึ่งวิบากแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ ชน ทั้งหลายผู้มีปัญญา ได้เห็นผลอันน่าอัศจรรย์ น่าขนพองสยองเกล้า อันไม่เคยมีนั้นแล้ว ย่อม ทำการนอบน้อม วันทาพระมหามุนีนั้น กระผม ไปจากเปตโลกนี้แล้ว ได้กำเนิดเป็นมนุษย์จักเป็น ผู้ไม่ประมาท ทำการบูชาพระสถูปเนืองนิตย์เป็น แน่แท้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทุคฺคนฺโธ ได้แก่ ผู้มีกลิ่นไม่น่า ปรารถนา. อธิบายว่า มีกลิ่นเหมือนกลิ่นซากศพ. ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไป. บทว่า ตโต ความว่า นอกเหนือจากกลิ่นเหม็นฟุ้งไปและถูกหมู่หนอนพากันบ่อนฟอนกิน.