Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 456

เล่ม มมร. 49 หน้า 456 ข้อ 121
สมณะนั้นรับประเคนแล้ว และเราจักคอยดูท่าน นุ่งห่มผ้าเป็นอันดี. เปรตนั้นกราบทูลว่า :- ข้าแต่พระเจ้าลิจฉวี ข้าพระองค์ขอประ- ทานพระวโรกาส ขอพระองค์อย่าเสด็จเข้าไปหา บรรพชิตในเวลาไม่ควร การเสด็จเข้าไปหา บรรพชิตในเวลาไม่ควรนี้ ไม่เป็นธรรมเนียมที่ดี ของพระองค์ ก็เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปหาใน เวลาสมควร ก็จักทรงเห็นภิกษุนั้นนั่งอยู่ในที่ สงัดในที่นั้นเอง เพื่อจะแสดงความเห็น พระสังคีติกาจารย์ได้กล่าวคาถา ทั้งหลายว่า :- พระเจ้าลิจฉวีตรัสอย่างนั้นแล้ว ก็ แวดล้อมด้วยหมู่ข้าราชบริพาร เสด็จไป ในนครนั้น ครั้นเสด็จเข้าไปยังนครนั้นแล้ว จึง เสด็จเข้าไปยังที่ประทับในนิเวศน์ของพระองค์ ทรงกระทำกิจของคฤหัสถ์ทั้งหลาย ทรงสรง สนาน และทรงดื่มน้ำแล้วได้เวลาอันควร จึงทรง เลือกผ้า ๘ คู่จากหีบ รับสั่งให้หมู่ข้าราชบริพาร ถือไป พระราชาครั้นเสด็จเข้าไปในประเทศนั้น แล้ว ได้ทอดพระเนตรเห็นสมณะรูปหนึ่งผู้มีจิต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka