Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 455

เล่ม มมร. 49 หน้า 455 ข้อ 121
เป็นคนดีในหมู่ชนชาววัชชี เขาพากันเรียกท่าน ว่ามุนี รู้กันว่าท่านเป็นผู้ประเสริฐ หนักแน่น ไม่ หวั่นไหว มีธรรมอันดีงาม เที่ยวไปในโลก ถ้า พระองค์ทรงถวายผ้าคู่หนึ่งหรือสองคู่แก่ภิกษุนั้น แล้วทรงอุทิศส่วนกุศลให้ข้าพระองค์ เมื่อ พระองค์ทรงถวายแล้ว และท่านรับผ้านั้นแล้ว พระองค์ก็จะทรงเห็นข้าพระองค์นุ่งห่มผ้าเรียบ ร้อย. พระเจ้าอัมพสักขระตรัสถามว่า :- บัดนี้ สมณะนั้นอยู่ที่ประเทศไหน เราจัก ไปพบท่านที่ไหน ใครจะพึงแก้ไขความสงสัย สนเท่ห์ อันเป็นเสี้ยนหนามแห่งความเห็นของเรา ได้ในวันนี้. เปรตนั้นกราบทูลว่า :- ท่านอยู่ที่เมืองกปินัจจนา มีหมู่เทวดาเป็น อันมากห้อมล้อม เป็นผู้มีนามจริงแท้ และเป็น ผู้ไม่ประมาท แสดงธรรมีกถาอยู่ในหมู่ของตน. พระเจ้าอัมพสักขระตรัสว่า :- เราจักไปทำตามที่ท่านสั่งเดี๋ยวนี้ จักให้ สมณะนั้นนุ่งห่มผ้า ขอท่านจงดูคู่ผ้าเหล่านั้น อัน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka