Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 496

เล่ม มมร. 49 หน้า 496 ข้อ 121
เราขอทำอัญชลีท่าน ปรารถนาเพื่อจะเห็นท่าน แม้อีก. เปรตกราบทูลว่า :- ถ้าพระองค์จักเป็นผู้ไม่มีศรัทธา มีความ ตระหนี่ มีจิตไม่เลื่อมใส พระองค์จักไม่ได้เห็นข้า- พระองค์และข้าพระองค์ก็จักไม่ได้เห็น ไม่ได้ เจรจากับพระองค์อีก ถ้าพระองค์จักทรงเคารพ ธรรม ทรงยินดีในการบริจาคทาน ทรงสงเคราะห์ ทรงเป็นดังบ่อน้ำของสมณพราหมณ์ทั้งหลาย ด้วยอาการอย่างนี้ พระองค์ก็จักได้ทรงเห็น ข้าพระองค์ และข้าพระองค์ จักได้เห็น ได้เจรจา กับพระองค์ ขอพระองค์โปรดทรงปล่อยบุรุษนี้ จากหลาวโดยเร็วเถิด เพราะการปล่อยบุรุษนี้ เราทั้งสองจักได้เป็นสหายกัน ข้าพระองค์เข้าใจ ว่า เราทั้งสองจักได้เป็นสหายกันและกัน เพราะ เหตุแห่งบุรุษผู้ถูกหลาวเสียบ ก็บุรุษผู้ถูกหลาว เสียบนี้ อันพระองค์ทรงรีบปล่อยแล้ว ถึงเป็นผู้ ประพฤติธรรมโดยเคารพ พึงพ้นจากนรกนั้น แน่นอน พึงพ้นจากกรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งเวทนา พระองค์เสด็จข้าไปหากัปปิตกภิกษุแล้ว ทรง จำแนกทานกะท่าน ในเวลาที่สมควร จงเสด็จ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka