Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 497

เล่ม มมร. 49 หน้า 497 ข้อ 121
เข้าไปหาแล้ว ตรัสถามด้วยพระองค์เอง ท่าน จงกราบทูลเนื้อความนั้น แก่พระองค์ ก็พระองค์ ทรงพระประสงค์บุญ มีจิตไม่ประทุษร้าย ก็เชิญ เสด็จเข้าไปหาภิกษุนั้นเถิด ท่านจักแสดงธรรม ทั้งปวง ที่ทรงสดับแล้ว และยังไม่ได้ทรงสดับ แก่พระองค์ ตามความรู้เห็น พระองค์ได้ทรงฟัง ธรรมนั้นแล้ว จักทรงเห็นสุคติ. พระเจ้ารหัส ทรงเจรจาทำความเป็นสหาย กับเทวดานั้นแล้ว เสด็จไป ส่วนเปรตนั้น ได้ กล่าวกะบริษัทแห่งกษัตริย์ลิจฉวีทั้งหลาย พร้อม กับบุตรของตน ซึ่งนั่งประชุมกันอยู่ว่า ท่าน ผู้เจริญทั้งหลาย ขอจงฟังคำอย่างหนึ่งของเรา เราจักเลือกพร จักได้ประโยชน์ บุรุษที่จักเสียบ ด้วยหลาว มีกรรมอันหยาบช้า มีอาชญาอันตั้ง ไว้แล้ว ถูกหลาวร้อยจะตายหรือไม่ตาย ประมาณ ๒๐ ราตรีเท่านั้น เดี๋ยวนี้ เราจักปล่อยเขาตาม ความชอบใจของเรา ขอหมู่ท่านจงอนุญาต จง รีบปล่อยบุรุษนั้นและบุรุษอื่นที่พระราชารับสั่ง ให้ลงอาชญา โดยเร็วเถิด ใครพึงบอกท่าน ผู้ ทำกรรมอย่างนั้น ท่านรู้อย่างไร จึงทำอย่างนั้น หมู่ท่านย่อมอนุญาตตามชอบใจ พระเจ้าลิจฉวี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka