Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 500

เล่ม มมร. 49 หน้า 500 ข้อ 121
ไม่ประมาท ประพฤติธรรมโดยเคารพ ตลอดคืน และวันอย่างนี้ พึงพ้นจากนรกนั้น กรรมที่เว้น จากการให้ผลพึงมี. พระราชาตรัสว่า :- วันนี้ ดิฉันมีจิตเลื่อมใส ขอถึงพระ- พุทธเจ้า พระธรรมและพระสงฆ์ ว่าเป็นสรณะ ขอสมาทานสิกขาบท ๕ ประการ ไม่ให้ขาด ไม่ให้ด่างพร้อย ของดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ลัก- ทรัพย์ ยินดีด้วยภรรยาของตน ไม่กล่าวคำเท็จ ไม่ดื่มน้ำเมา และจักสมาทานอุโบสถศีล อัน ประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ อันประเสริฐเป็น กุศล มีสุขเป็นกำไร จักถวายจีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง คิลานปัจจัย ข้าวน้ำ ของเคี้ยว ของกิน ผ้าและเสนาสนะ แก่ภิกษุทั้งหลาย ผู้ สมบูรณ์ด้วยศีล ปราศจากราคะ เป็นพหูสูต จักไม่กำหนัด ยินดีแล้วในศาสนา ของพระ- พุทธเจ้าทั้งหลาย. พระเจ้าลิจฉวี ทรงพระนาม ว่า อัมพสักขระ ได้เป็นอุบาสกคนหนึ่ง ในเมือง เวสาลี ทรงมีศรัทธา มีพระหทัยอ่อนโยน ทรง ทำอุปการะแก่ภิกษุ ทรงบำรุงสงฆ์ โดยความ เคารพ ในกาลนั้น บุรุษผู้ถูกเสียบด้วยหลาว
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka