Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 499

เล่ม มมร. 49 หน้า 499 ข้อ 121
พระราชาตรัสว่า :- ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ผู้มีปัญญากว้างขวาง ประโยชน์ของบุรุษนี้ ดิฉันรู้ทั่วถึงแล้ว บัดนี้ ขอท่านอนุเคราะห์ดิฉันบ้าง ขอท่านได้กล่าว ตักเตือนพร่ำสอนดิฉัน โดยวิธีที่ดิฉัน จะไม่พึง ไปสู่นรกด้วยเถิด. กัปปิตกภิกษุทูลว่า :- วันนี้ ขอมหาบพิตร จงมีพระหทัยเลื่อมใส ถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์เป็น สรณะ จงทรงสิกขาบท อย่าให้ขาดและด่าง- พร้อย จงทรงงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ทรงยินดีด้วยพระมเหสีของพระองค์ ไม่ทรง พูดเท็จ ไม่ทรงดื่มน้ำจัณฑ์ และทรงสมาทาน อุโบสถศีลอันประกอบด้วยองค์ ๘ ประการอัน ประเสริฐ เป็นกุศล มีสุขเป็นกำไร จงทรงพระ- ราชทานจีวร บิณฑบาต ที่นอนและที่นั่ง คิลาน- ปัจจัย ข้าว น้ำ ของเคี้ยว ของกิน ผ้า เสนาสนะ ในภิกษุผู้มีจิตซื่อตรงทั้งหลาย บุญย่อมเจริญทุก เมื่อ ทรงอังคาสภิกษุทั้งหลาย ผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ปราศจากราคะ เป็นพหูสูต ให้อิ่มหนำ ด้วยข้าว และน้ำ บุญย่อมเพิ่มพูนทุกเมื่อ เมื่อบุคคลเป็นผู้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka