พระไตรปิฎก

ความเหน็ดเหนื่อยในหนทาง จึงตรัสถามเปรตโดยนัยมีอาทิว่า ท่านเป็นเทวดา หรือเป็นคนธรรพ์. เปรตได้กราบทูลเรื่องของตน ตั้งแต่ต้น จึงปลดเปลื้องพระราชา จากความเป็นมิจฉาทิฏฐิ ให้ ดำรงอยู่ในสรณะและศีล. เพื่อจะแสดงเรื่องนั้น พระสังคีติกาจารย์ ทั้งหลาย จึงกล่าวคาถาทั้งหลายว่า :- ยังมีพระราชาพระองค์หนึ่ง ทรงพระนาม ว่า ปิงคล ได้เป็นใหญ่ในสุรัฐประเทศ เสด็จ ไปเฝ้าพระโมริยะแล้ว กลับมายังสุรัฐประเทศ เสด็จมาถึงที่มีเปือกตม ในเวลาเที่ยง ซึ่งเป็น เวลาร้อน ได้ทอดพระเนตรเห็นทางอันน่ารื่นรมย์ เป็นทางที่เปรตนิรมิตรไว้ จึงตรัสบอกนายสารถี ว่า ทางนี้น่ารื่นรมย์ เป็นทางปลอดภัย มีความ สวัสดี ไม่มีอุปัทวันตราย ดูก่อน นายสารถี ท่าน จงตรงไปทางนี้แหละ เมื่อเราไปโดยทางนี้ จัก ถึงเขตเมืองสุรัฐเร็วทีเดียว พระเจ้าสุรัฐ ได้เสด็จไปโดยทางนั้น พร้อมด้วยจตุรงคเสนา บุรุษคนหนึ่งสะดุ้งตกใจกลัว ได้กราบทูลพระเจ้า สุรัฐว่า พวกเราเดินทางผิด เป็นทางน่ากลัว ขนพองสยองเกล้า เพราะทางปรากฏเฉพาะข้าง หน้า แต่ข้างหลังไม่ปรากฏ พวกเราเดินทางผิด เสียแล้ว พวกเราเห็นจะเดินมาใกล้สำนักพวก