พระไตรปิฎก

นันทกเปรตตอบว่า :- ข้าแต่มหาราชเจ้า ผู้กำจัดหมู่ศัตรู ผู้ผดุง รัฐให้เจริญ ขอพระองค์ อำมาตย์ราชบริพาร และ พราหมณ์ปุโรหิต จงสดับฟัง ข้าแต่พระองค์ผู้ ประเสริฐ เมื่อก่อนข้าพระองค์เป็นบุรุษอยู่ใน เมืองสุรัฐ เป็นคนใจบาป เป็นมิจฉาทิฏฐิ เป็น คนทุศีล เป็นคนตระหนี่ บริภาษสมณพราหมณ์ ทั้งหลาย ห้ามปรามมหาชน ซึ่งพากันทำบุญให้ ทาน ทำอันตรายแก่หมู่ชนเหล่าอื่น ผู้กำลังให้ ทาน ได้ห้ามว่า ผลแห่งทาน ไม่มี ผลแห่งการ สำรวม จักมีแต่ที่ไหน ใคร ๆ ผู้ชื่อว่า เป็น อาจารย์ไม่มี ใครจักฝึกฝนบุคคล ผู้ไม่เคยฝึกฝน แล้วได้เล่า สัตว์ทั้งหลายเป็นสัตว์เสมอกันทั้งสิ้น การเคารพอ่อนน้อมต่อผู้เจริญในตระกูล จักมี แต่ที่ไหน กำลังหรือความเพียรไม่มี ความพาก- เพียรของบุรุษ จักมีแต่ที่ไหน ผลแห่งทานไม่มี ทานและศีล ไม่ทำบุคคลผู้มีเวรให้หมดจดได้ สัตว์ย่อมได้ของที่ควรได้ สัตว์เมื่อจะได้สุข หรือทุกข์ ย่อมได้สุขหรือทุกข์ อันเกิดแต่ที่น้อม มาเอง มารดา บิดา พี่ชาย น้องชาย ไม่มี โลก อื่นจากโลกนี้ ก็ไม่มี ทานอันบุคคลให้แล้ว