พระไตรปิฎก

มีน้ำเต็ม และขนมอันหวานอร่อย บุรุษมีเพศดัง เทวดา ประดับด้วยอาภรณ์ทั้งปวง เข้าไปเฝ้า พระเจ้าสุรัฐแล้ว ได้กราบทูลว่า ข้าแต่มหาราช พระองค์ เสด็จมาดีแล้วและพระองค์ไม่ได้เสด็จ มาร้าย ข้าแต่พระองค์ ผู้กำจัดศัตรู เชิญพระองค์ เสวยน้ำและขนมเถิดพระเจ้าข้า พระเจ้าสุรัฐ พร้อมด้วยอำมาตย์และข้าราชบริพาร พากันดื่ม น้ำและขนมแล้ว จึงถามว่า ท่านเป็นเทพ เป็น คนธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกะปุรินททะ พวกเรา ไม่รู้จักท่าน จักขอถาม พวกเราจะพึงรู้จักท่าน ได้อย่างไร ? นันทกเปรตกราบทูลว่า :- ข้าแต่มหาราชเจ้า ข้าพระองค์ไม่ใช่ เทวดา ไม่ใช่คนธรรพ์ ไม่ใช่ท้าวสักกะปุรินททะ ข้าพระองค์เป็นเปรต จากประเทศสุรัฐ มาอยู่ ที่นี่. พระราชาตรัสถามว่า :- เมื่อก่อนท่านอยู่ในประเทศสุรัฐมีปกติ อย่างไร มีความประพฤติอย่างไร ท่านมีอานุภาพ อย่างนี้ เพราะพรหมจรรย์อย่างไร ?