Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 569

เล่ม มมร. 49 หน้า 569 ข้อ 130
พวกท่านเป็นใครหนอ. พระมหาโมคคัลลานะ เรียกเปรตเหล่านั้น โดยสมควรแก่ตนว่า มาริสา. เปรตได้ฟังดังนั้น จึงพากันประกาศความที่ตนเป็นเปรต ด้วยคาถาว่า :- ข้าแต่ท่านผู้เจริญ พวกข้าพเจ้าเป็นเปรต เสวยทุกข์ เกิดในยมโลก เพราะการทำกรรมชั่ว ไว้ จึงจากมนุษยโลก ไปสู่เปตโลก ดังนี้ ถูกพระเถระถามถึงกรรมที่เขาทำไว้อีก ด้วยคาถาว่า :- ท่านทำกรรมชั่วอะไรไว้ ด้วยกาย วาจา และใจ เพราะผลแห่งกรรมอะไร พวกท่านจึง จากมนุษยโลก ไปสู่เปตโลก. จึงได้กล่าวกรรมที่ตนทำด้วยคาถาว่า :- เมื่อสมณพราหมณ์ทั้งหลาย ผู้เป็นที่พึ่ง อันหาโทษมิได้มีอยู่ ข้าพเจ้าทั้งหลาย มิได้ก่อ สร้างกุศลไว้ แม้เพียงกึ่งมาสก เมื่อไทยธรรม มีอยู่ ก็ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน พวกข้าพเจ้าหิวน้ำ จึงเข้าไปใกล้แม่น้ำ แม่น้ำกลับกลายเป็นว่างเปล่า ไป เมื่อเวลาร้อน พวกข้าพเจ้าเข้าไปสู่ร่มไม้ ร่มไม้กลับกลายเป็นแดดแผดเผาไป และลมมี ดังไฟแผดเผาพวกข้าพเจ้า ฟุ้งไป ข้าแต่ท่าน ผู้เจริญ พวกข้าพเจ้าควรจะเสวยทุกข์ อันมีความ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka