พระไตรปิฎก

๑๖. สัฏฐีกูฏหัสสเปตวัตถุ ว่าด้วยเปรตถูกฆ้อนต่อยศีรษะ วันหนึ่ง พระมหาโมคคัลลานเถระลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้ เห็นเปรตตนหนึ่ง จึงซักถามด้วยคาถาว่า :- [๑๓๖] ทำไมหนอ ท่านจึงวิ่งพล่านไปเหมือน คนบ้า เหมือนเนื้อผู้ระแวงภัย ท่านมาร้องอื้ออึง ไปทำไม ท่านคงทำบาปกรรมไว้เป็นแน่. เปรตนั้นตอบว่า :- ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าเป็นเปรตเสวย ทุกข์ เกิดในยมโลก เพราะทำบาปกรรมไว้ จึง จากมนุษยโลกนี้ไปสู่เปตโลก ฆ้อนเหล็ก ๖ หมื่น ครบบริบูรณ์โดยประการทั้งปวง ตกใส่ศีรษะ และต่อยกระหม่อมของข้าพเจ้า. พระเถระถามว่า :- ท่านทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วยกาย วาจา ใจ เพราะผลแห่งกรรมอะไร ท่านจึงได้รับทุกข์ เช่นนี้ อนึ่งฆ้อนเหล็ก ๖ หมื่น ครบบริบูรณ์โดย ประการทั้งปวง ตกใส่ศีรษะและต่อยศีรษะของ ท่าน เพราะผลแห่งกรรมอะไร.