Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 603

เล่ม มมร. 49 หน้า 603 ข้อ 136
โดยประการทั้งปวงกระหน่ำบนศีรษะ และต่อย ศีรษะของท่าน เพราะผลกรรมอะไร เปรตเมื่อจะบอกกรรมที่ตนทำแก่พระเถระนั้น จึงได้กล่าว คาถา ๓ คาถาว่า :- ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เห็นพระปัจเจกพุทธ- เจ้าองค์หนึ่ง นามว่าสุเนตตะ มีอินทรีย์อันอบรม แล้ว ผู้หาภัยแต่ที่ไหนมิได้ นั่งเข้าฌานอยู่ที่โคน ต้นไม้ ข้าพเจ้าได้ต่อยศีรษะของท่านแตก ด้วย การดีดก้อนกรวด เพราะผลแห่งกรรมนั้น ข้าพเจ้าจึงได้รับทุกข์เช่นนี้ ฆ้อนเหล็กหกหมื่น ครบบริบูรณ์ โดยประการทั้งปวง จึงตกลงบน ศีรษะข้าพเจ้า และต่อยศีรษะข้าพเจ้า. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สมฺพุทฺธํ ได้แก่ พระปัจเจก- สัมพุทธเจ้า. บทว่า สุเนตฺตํ ได้แก่ ผู้มีชื่ออย่างนี้. บทว่า ภาวิตินฺทฺริยํ ได้แก่ ผู้มีอินทรีย์มีสัทธินทรีย์เป็นต้น อันอบรมแล้ว ด้วยอริยมรรคภาวนา. บทว่า สาลิตฺตกปฺปหาเรน ความว่า ประกอบการดีดกรวด ด้วยธนู หรือด้วยนิ้วมือนั่นแหละ ที่ท่านเรียก สาลิตตกะ. จริง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka