พระไตรปิฎก

๖. เพลัฏฐสีสเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระเพลัฏฐสีสเถระ [๑๕๓] ได้ยินว่า พระเพลัฏฐสีสเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า โคอาชาไนยตัวสามารถเทียมไถแล้ว ย่อมลากไถ ไปโดยไม่ลำบาก ฉันใด เมื่อเราได้ความสุข อันไม่ เจือด้วยอามิส คืนและวันทั้งหลาย ย่อมผ่านนั้นเราไป โดยยาก ฉันนั้น. อรรถกถาเพลัฏฐสีสเถรคาถา คาถาของพระเพลัฏฐสีสเถระ เริ่มต้นว่า ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโ. เรื่องราวของท่านเป็นอย่างไร ? ได้ยินว่า ในกาลของพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงพระนามว่า ปทุมุตตระ ท่านเกิดในเรือนมีตระกูล เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ฟังธรรมแล้วเกิด ศรัทธา บวชแล้ว บำเพ็ญสมณธรรม ไม่อาจจะยังคุณวิเศษให้เกิดได้ เพราะ ไม่มีอุปนิสสยสมบัติ. ก็ท่านเข้าไปสั่งสมกุศลเป็นอันมาก อันเป็นอุปนิสัยแห่ง พระนิพพาน ท่องเที่ยวไปในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เห็นพระผู้มีพระภาค- เจ้า ทรงพระนามว่า เวสสภู ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เป็นผู้มีจิตเลื่อมใส แล้ว ได้ถวายผลมะงั่ว.