พระไตรปิฎก

๔. อุตติยเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระอุตติยเถระ [๑๙๑] ได้ยินว่า พระอุตติยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า ฝนตกลงมา มีเสียงไพเราะดังเสียงเพลงขับ กุฎี ของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราผู้เดียว ไม่มีเพื่อนอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตก ก็เชิญ ตกลงมาเถิดฝน. อรรถกถาอุตติยเถรคาถา บทว่า อทุติโย ในคาถาที่พระอุตติยเถระกล่าวแล้ว ความว่า เราเป็นผู้ไม่มีสหาย คือ เว้นจากการคลุกคลีด้วยกิเลส และการคลุกคลีด้วยคณะ. จบอรรถกถาอุตติยเถรคาถา จบอรรถกถาคาถาของพระเถระทั้ง ๔ ๕. อัญชนวนิยเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระอัญชนวนิยเถระ [๑๙๒] ได้ยินว่า พระอัญชนวนิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า เราเข้าไปสู่ป่าอัญชนวัน ทำตั่งให้เป็นกุฎีแล้ว ได้บรรลุวิชชา ๓ เราได้กระทำคำสอนของพระพุทธ- เจ้าเสร็จแล้ว.