Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 50 หน้าที่ 293

เล่ม มมร. 50 หน้า 293 ข้อ 195
ก็พระเถระ ตั้งอยู่ในพระอรหัตผลแล้ว ได้กล่าวคาถานั้นแหละ ซ้ำอีกว่า คาถานี้เป็นขอสับในการบรรลุพระอรหัตผลของเรา. ก็คาถานั้นแหละ ได้เป็นคาถาพยากรณ์พระอรหัตผลของพระเถระ. ก็พระเถระนั้น ได้มีนามว่า กุฏิวิหารีเถระ เพราะท่านได้คุณพิเศษ เพราะโอวาทเรื่องกุฏิ ฉะนี้แล. จบอรรถกถาทุติยกุฏิวิหารีเถรคาถา ๘. รมณียกุฏิกเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระรมณียกุฏิกเถระ [๑๙๕] ได้ยินว่า พระรมณียกุฏิกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า กุฎีของเรา น่ารื่นเริงบันเทิงใจ เป็นกุฏิที่ทายก ให้ด้วยศรัทธา ดูก่อนนารีทั้งหลาย เราไม่ต้องการ ด้วยกุมารีทั้งหลาย ชนเหล่าใดมีความต้องการ เธอ ทั้งหลายก็จงไปในสำนักของชนเหล่านั้นเถิด.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka