พระไตรปิฎก

ผักกาดของพระพุทธเจ้า แม้นิพพานแล้วก็ดี เมื่อจิต อันเลื่อมใสของผู้นั้นเสมอกัน บุญก็มีผลมากเสมอกัน เพราะฉะนั้น ท่านจงทำสถูปบูชาพระธาตุ ของพระชิน เจ้าเถิด ข้าพระองค์ได้ฟังวาจาของท่านพระสาคระแล้ว ได้ทำพุทธสถูป ข้าพระองค์บำรุงพระสถูป อันอุดม ของพระมุนีอยู่ ๕ ปี ข้าแต่พระองค์ผู้จอมประชา เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่านระ ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์เสวยสมบัติแล้ว ได้บรรลุพระอรหัต ในกัป ที่ ๗๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามว่า ภูริปัญญา สมบูรณ์แล้ว ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก ข้าพระองค์เผากิเลส ทั้งหลายแล้ว ฯลฯ คำสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระ- องค์กระทำสำเร็จแล้ว ดังนี้. ก็ครั้นท่านบรรลุพระอรหัตแล้ว ยับยั้งอยู่ด้วยวิมุตติสุข วันหนึ่งถูก ท่านพระธรรมภัณฑาคาริก เชื้อเชิญว่า ดูก่อนอาวุโส ท่านจงแสดงธรรมแก่ เรา ดังนี้ เพื่อจะทดสอบปฏิภาณ (ของท่าน) เพราะเหตุที่ท่านได้อบรมมา เป็นเวลานาน จึงได้กล่าวคาถานี้แหละ ความว่า ความโศกทั้งหลาย ย่อมไม่มีแก่ภิกษุผู้มีจิตมั่น ไม่ประมาท เป็นมุนีศึกษาอยู่ในคลองแห่งโมไนย ผู้ คงที่ ผู้สงบระงับ มีสติทุกเมื่อ ดังนี้.