Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 50 หน้าที่ 513

เล่ม มมร. 50 หน้า 513 ข้อ 251
เสด็จเที่ยวไปผู้เดียว ไม่มีใครเหมือน ทรงประกอบ ด้วยพระเมตตากรุณา หาผู้เสมอเหมือนมิได้ เป็นผู้ สม่ำเสมอ สงบระงับแล้ว มีความชำนาญ คงที่ มีชัย- ชนะสมบูรณ์ เป็นนักปราชญ์ ปราศจากความหลง ไม่ทรงหวั่นไหว ไม่มีความสงสัย เป็นผู้พอพระทัย มีโทสะอันคลายแล้ว ไม่มีมลทิน ทรงสำรวม มีความ สะอาด ล่วงธรรมเครื่องข้อง มีความเมาอันกำจัดแล้ว มีวิชชา ๓ ถึงที่สุดแห่งภพทั้ง ๓ ทรงก้าวล่วงเขต แดน เป็นผู้หนักในธรรม มีประโยชน์อันถึงแล้ว ทรง หว่านประโยชน์ ทรงยังสัตว์ให้ข้าม เปรียบเหมือน เรือ ทรงมีขุมทรัพย์ ทรงทำความเบาใจ ไม่ทรงครั่น คร้ามดังราชสีห์ เหมือนพระยาคชสารอันฝึกแล้ว ใน กาลนั้น ครั้นเราสรรเสริญพระมหามุนี พระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้มียศใหญ่ ด้วยคาถา ๑๐ คาถา ถวาย บังคมพระบาทพระศาสดาแล้ว ได้ยืนนิ่งอยู่. พระ- ศาสดาพระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้รู้แจ้งโลก สมควร รับเครื่องบูชา ประทับอยู่ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ได้ตรัส พระคาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดสรรเสริญ ศีล ปัญญา และ สัทธรรมของเรา เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจง ฟังเรากล่าว ผู้นั้นจะรื่นรมย์ อยู่ในเทวโลกตลอดหก หมืนกัป จักเสวยไอศวรรย์ ล่วงเทวดาเหล่าอื่น ภาย หลังอันกุศลมูล ตักเตือนแล้ว เขาจักออกบวชใน ศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่า โคดม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka