พระไตรปิฎก

โลก (กราบทูลว่า) ขออัญเชิญพระพุทธเจ้าผู้เป็นมหา- มุนี พระนามว่า อัตถทัสสี เสด็จขึ้นหลังข้าพระองค์ เถิด ข้าพระองค์จะนำพระองค์เสด็จข้ามฟาก ขอพระ- องค์โปรดทรงทำที่สุดแห่งทุกข์ แก่ข้าพระองค์เถิด พระพุทธเจ้าผู้มีพระยศใหญ่ ทรงพระนามว่า อัตถทัสสี ทรงทราบถึงความดำริของเรา จึงได้เสด็จขึ้นหลังเรา แล้วประทับยืนอยู่ ความสุขของเราในเวลาที่นึกถึงตน ได้ และในเวลาที่ถึงความเป็นผู้รู้เดียงสา หาเหมือน กับสุขเมื่อพื้นฝ่าพระบาทสัมผัสไม่ พระสัมพุทธเจ้า ทรงพระนามว่า อัตถทัสสี ผู้มีพระยศใหญ่ เสด็จขึ้น ประทับยืนที่ฝั่งน้ำแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า เราข้ามกระแสคงคา ชั่วเวลาประมาณเท่าจิตเป็นไป ก็พระยาเต่ามีบุญนี้ ส่งเราข้ามฟากด้วยการส่งพระพุทธ- เจ้าข้ามฟากนี้ และด้วยความเป็นผู้มีจิตเมตตา จัก รื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอด ๑,๘๐๐ กัป จากเทวโลก มามนุษยโลกนี้ เป็นผู้อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว นั่ง ณ อาสนะอันเดียว จักข้ามพ้นกระแสน้ำ คือความสงสัย ได้ พืชแม้น้อย แต่เขาเอาหว่านลงในเนื้อนาดี เมื่อ ฝนยังอุทกธาราให้ตกอยู่ โดยชอบ ผลย่อมทำชาวนา ให้ยินดี แม้ฉันใด พุทธเขตที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงแสดงไว้นี้ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เมื่อบุญเพิ่มอุทก- ธาราโดยชอบ ผลจักทำเราให้ยินดี เราเป็นผู้มีตนอัน