พระไตรปิฏก

(พระนันทเถระเกิดความโสมนัส จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๗๖} [๑๕๗] เรามัวประกอบการประดับตกแต่ง

มีจิตฟุ้งซ่านและกวัดแกว่ง

ถูกกามราคะรบกวน เพราะไม่ได้ทำโยนิโสมนสิการ ๑

[๑๕๘] เราปฏิบัติโดยอุบายที่ชอบ

อันพระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธ์พระอาทิตย์ผู้ฉลาดในอุบาย

ได้ทรงสั่งสอนแนะนำแล้ว

จึงถอนจิตในภพได้แล้ว





(พระสิริมเถระเมื่อจะติเตียนความเป็นปุถุชน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๗๗} [๑๕๙] ถ้าตนมีจิตไม่ตั้งมั่น

แม้ชนเหล่าอื่นจะสรรเสริญ

ชนเหล่าอื่นก็สรรเสริญเปล่า

เพราะตนมีจิตไม่ตั้งมั่น

[๑๖๐] ถ้าตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว

แม้ชนเหล่าอื่นจะติเตียน

ชนเหล่าอื่นก็ติเตียนเปล่า

เพราะตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว



๑ การทำในใจโดยแยบคาย (การใช้ความคิดอย่างถูกวิธี)