พระไตรปิฎก

เพราะความที่แห่งศีลเข้าไปผูกพันกับศรัทธา และซึ่งความเลื่อมใสในพระรัตน- ตรัย อันเป็นไปแล้วอย่างนี้ว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ พระธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสดีแล้ว พระสงฆ์ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ดังนี้ และซึ่งการเห็นจตุราริยสัจจธรรม ด้วยสามารถแห่งการกำหนดรู้ด้วยมรรค ปัญญา อันประกอบด้วยวิปัสสนาปัญญาเป็นต้น อธิบายว่า พึงกระทำความ ขวนขวาย คือความเพียรในธรรมมีศรัทธาเป็นต้นนั้น. จบอรรถกถาธรรมปาลเถรคาถา ๓. พรหมาลิเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระพรหมาลิเถระ [๓๐๐] ได้ยินว่า พระพรหมาลิเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า อินทรีย์ของใครถึงความสงบแล้ว เหมือนม้าอัน นายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลาย ย่อมรักใคร่ ต่อผู้นั้น ผู้มีมานะอันละแล้ว ไม่มีอาสวะ ผู้คงที่ อินทรีย์ทั้งหลายของเราก็ถึงความสงบแล้ว เหมือนม้า อันนายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลายก็พากันรัก ใคร่ต่อเรา ผู้มีมานะอันละแล้ว ไม่มีอาสวะ ผู้คงที่.