Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 51 หน้าที่ 298

เล่ม มมร. 51 หน้า 298 ข้อ 317
ให้ทราบไซร้ รัฐของเราจักแหลกลาญ ไม่เกิน วันที่ ๗ พระราชาทั้งหลาย คือ สุเมขละ ๑ โกสิยะ ๑ สิคควะ ๑ สัตตกะ ๑ พร้อมด้วยเสนา ตกทุกข์ได้ยาก เพราะล่วงเกินฤาษีทั้งหลาย เมื่อใด ฤาษีทั้งหลายผู้สำรวมแล้ว ผู้ประพฤติพรหมจรรย์ โกรธ เมื่อนั้น ฤาษีเหล่านั้น จะบันดาลให้ (โลกนี้) พร้อมทั้งเทวโลกทั้งสาครและบรรพต ให้พินาศไปได้ ข้าพเจ้าจึงประชุมราชบุรุษทั้งหลายในที่ประมาณสาม พันโยชน์ เข้าไปหาพระสยัมภู เพื่อต้องการแสดง โทษผิด ทุกคนมีผ้าเปียก และศีรษะเปียกน้ำเหมือน กันหมด กระทำอัญชลี หมอบแทบบาทพุทธเจ้า แล้วได้กล่าวคำวิงวอนนี้ว่า ข้าแต่มหาวีระ ขอท่าน โปรดประทานอภัยโทษแก่ชนที่ร้องขอ ขอพระ- มหาวีระบรรเทาความเร่าร้อน และอย่าให้รัฐ ของพวกข้าพเจ้าพินาศเลย มวลสัตว์พร้อมทั้งเทวดา และมนุษย์ พร้อมทั้งอสูรเผ่าทานพ พร้อมด้วย รากษส พึงพากันเอาค้อนเหล็กมาตีศีรษะของ ข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ ความโกรธจะไม่เกิดขึ้นในพระ พุทธเจ้า เหมือนไฟสถิตอยู่ในน้ำไม่ได้ เหมือนพืช ไม่งอกบนหิน เหมือนกิมิชาติ ดำรงชีวิตอยู่ในยา ขนานวิเศษไม่ได้ฉะนั้น พระพุทธเจ้าทั้งหลายไม่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka