Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 52 หน้าที่ 87

เล่ม มมร. 52 หน้า 87 ข้อ 338
๔. สุมนเถรคาถา ว่าด้วยคาถาของพระสุมนเถระ [๓๓๘] ท่านพระอุปัชฌายะปรารถนาธรรมใด ในบรรดาธรรม ทั้งหลายเพื่อเรา อนุเคราะห์เราผู้จำนงหวังอมตนิพพาน กิจที่ควรทำในธรรมนั้นเราทำเสร็จแล้ว ธรรมที่มิใช่สิ่งที่ อ้างว่า ท่านกล่าวมาอย่างนี้ เราได้บรรลุแล้ว ทำให้แจ้ง แล้วด้วยตนเอง เรามีญาณอันบริสุทธิ์ หมดความสงสัย จึงได้พยากรณ์ในสำนักของท่าน เรารู้จักขันธ์ที่เคยอยู่ อาศัยในก่อน ทิพยจักษุเราได้ชำระแล้ว ประโยชน์ของตน เราได้บรรลุแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำแล้ว สิกขา ๓ อันเราผู้ไม่ประมาทได้ฟังดีแล้ว ในสำนักของ ท่าน อาสวะทั้งปวงของเราสิ้นแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มี ท่านเป็นผู้มีความเอ็นดู อนุเคราะห์สั่งสอนเราด้วยวัตรอัน ประเสริฐ โอวาทของท่านไม่ไร้ประโยชน์ เราได้ศึกษา อยู่ในสำนักของท่าน. จบสมุนเถรคาถา อรรถกถาสุมนเถรคาถาที่ ๔ คาถาของท่านพระสุมนเถระ มีคำเริ่มต้นว่า ยํ ปตฺถยมาโน ดังนี้. เรื่องนั้นมีเหตุเกิดขึ้นอย่างไร ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka