Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 52 หน้าที่ 129

เล่ม มมร. 52 หน้า 129 ข้อ 344
พระญาณนั้น โลกจึงขนานนามพระองค์ว่าสัพพัญญู ข้า- พระองค์ ขอถวายบังคมพระองค์ผู้มีเพียรใหญ่ ทรงทราบ ธรรมทั้งปวง ไม่มีอาสวะ ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ได้ เรา สดุดีพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ด้วยการสดุดีนั้น เรา ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสดุดีพระญาณ เรา เผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . ฯลฯ . . . พระพุทธศาสนาเรา ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ก็พระเถระครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว แม้เมื่อพยากรณ์พระอรหัตผล ก็ได้กล่าวคาถาเหล่านี้เหมือนกัน. จบอรรถกถายสทัตตเถรคาถาที่ ๑๐
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka