Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 251

เล่ม มมร. 53 หน้า 251 ข้อ 396
รุ่งเรืองควรบูชา ดังกองไฟ เราได้เห็นพระนายของโลก ทรงรุ่งโรจน์ดุจดวงไฟ เหมือนสายฟ้าในอากาศ เช่นกับ พญูารัง มีดอกบานสะพรั่ง เพราะอาศัยการได้เห็น พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประเสริฐ เป็นมหาวีระ ทรงทำที่ สุดทุกข์ เป็นมุนีนี้ย่อมพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ ครั้นเรา ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เป็นเทวดาล่วงเทวดาแล้ว ได้ตรวจดูลักษณะว่าเป็นพระพุทธเจ้าหรือมิใช่ มิฉะนั้น เราจะดูพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีจักษุ เราได้เห็นจักรมีกำ พันหนึ่งที่พื้นฝ่าพระบาท ครั้นได้เห็นพระลักษณะของ พระองค์แล้ว จึงถึงความตกลงในพระตถาคต. ในกาลนั้น เราจับไม้กวาดกวาดที่นั่นแล้ว ได้นำเอา ดอกไม้ ๘ ดอกมาบูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ครั้น บูชาพระพุทธเจ้าผู้ข้ามโอฆะไม่มีอาสวะนั้นแล้ว ทำ หนังเสือดาวเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง นมัสการพระนายกของ โลก พระสัมพุทธเจ้าผู้ไม่มีอาสวะ ทรงอยู่ด้วย พระญาณใด เราจักประกาศพระญาณนั้น ท่านทั้งหลาย จงฟังคำเรากล่าว พระสยัมภูผู้มีความเจริญมากที่สุด ทรง ถอนสัตวโลกนี้แล้ว สัตว์เหล่านั้นอาศัยการได้เห็น พระองค์ ย่อมข้ามกระแสน้ำคือความสงสัยได้ พระองค์ เป็นพระศาสดา เป็นยอด เป็นธงชัย เป็นหลัก เป็น ร่มเงา เป็นที่พึ่ง เป็นประทีปส่องทาง เป็นพระ- พุทธเจ้าของสัตว์ทั้งหลาย น้ำในสมุทรอาจประมาณด้วย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka