Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 252

เล่ม มมร. 53 หน้า 252 ข้อ 396
มาตราตวง แต่ใคร ๆ ไม่อาจประมาณพระสัพพัญญุต- ญาณของพระองค์ได้เลย เอาดินมาชั่งดูแล้วอาจประมาณ แผ่นดินได้ แต่ใคร ๆ ไม่อาจประมาณพระสัพพัญญุต- ญาณของพระองค์ได้เลย อาจวัดอากาศได้ด้วยเชือก หรือ นิ้วมือ แต่ใคร ๆ ไม่อาจประมาณพระสัพพัญญุตญาณ ของพระองค์ได้เลย พึงประมาณลำน้ำในมหาสมุทร และแผ่นดินทั้งหมดได้ แต่จะถือเอาพระพุทธญาณมา ประมาณนั้นไม่ควร ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ จิตของ สัตวโลกพร้อมทั้งเทวโลกย่อมเป็นไป สัตว์เหล่านี้เข้าไป ภายในข่าย คือพระญาณของพระองค์ พระองค์ทรง บรรลุโพธิญาณอันอุดมสิ้นเชิงด้วยพระญาณใด พระ- สัพพัญญูก็ทรงย่ำยีอัญญเดียรถีย์พระญาณนั้น ท่าน สุรุจิดาบสกล่าวชมเชยด้วยคาถาเหล่านี้ แล้วปูลาดหนัง เสือบนแผ่นดินแล้วนั่งอยู่ ท่านกล่าวไว้ในบัดนี้ว่า ขุนเขา สูงสุดหยั่งลงในห้วงมหรรณพ ๘๔,๐๐๐ โยชน์ ขุนเขา สิเนรุทั้งด้านยาวและด้านกว้าง สูงสุดเพียงนั้น ทำให้ ละเอียดได้ด้วยประเภทการนับว่าแสนโกฏิ เมื่อตั้งเครื่อง หมายไว้ พึงถึงความสิ้นไป แต่ใคร ๆ ไม่อาจประมาณ พระสัพพัญญุตญาณพระองค์ได้เลย ผู้ใดพึงเอาข่าย ตาเล็ก ๆ ล้อมน้ำไว้ สัตว์น้ำบางเหล่าพึงเข้ารูปภายใน ข่ายผู้นั้น ข้าแต่พระมหาวีระ เดียรถีย์ผู้มีกิเลสหนา บางพวกก็เช่นนั้น แล่นไปถือเอาทิฏฐิผิด หลงอยู่ด้วย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka