Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 253

เล่ม มมร. 53 หน้า 253 ข้อ 396
การลูบคลำ เดียรถีย์เหล่านี้เข้าไปภายในข่ายด้วยพระ- ญาณอันบริสุทธิ์ อันแสดงว่าไม่มีอะไรห้ามได้ของพระ- องค์ในล่วงพระญาณของพระองค์ไปได้. ก็สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าอโนม- ทัสสี ผู้มียศใหญ่ทรงชำนะกิเลส เสด็จออกจากสมาธิ แล้วทรงตรวจดูทิศ พระอัครสาวกนามว่านิสภะของพระ- มุนีพระนามว่าอโนมทัสสี ทราบพระดำริของพระพุทธเจ้า แล้ว อันพระขีณาสพหนึ่งแสน ผู้มีจิตสงบระงับ มั่นคง บริสุทธิ์สะอาดได้อภิญญา ๖ คงที่ แวดล้อมแล้ว เข้าไป เฝ้าพระผู้มีพระภาคผู้นายกของโลก ท่านเหล่านั้นอยู่บน อากาศ ได้ทำประทักษิณพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วลงมา ประนมอัญชลี นมัสการอยู่ในสำนักพระพุทธเจ้า พระ- ผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสี เชษฐบุรุษของโลก เป็นนระอาจหาญ ทรงชำนะกิเลส ประทับนั่งท่ามกลาง ภิกษุสงฆ์ ทรงแย้ม ภิกษุนามว่าวรุณ อุปัฏฐากของพระ- ศาสดาพระนามว่าอโนมทัสสี ห่มผ้าเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง แล้ว ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้นายกของโลกว่า ข้าแต่ พระผู้มีพระภาคเจ้า อะไรเป็นเหตุให้พระศาสดาทรง ยิ้มแย้มหนอ อันพระพุทธเจ้าย่อมไม่ทรงยิ้มแย้ม เพราะ ไม่มีเหตุ. พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงพระนามว่าอโนมทัสสี เชษฐบุรุษของโลก เป็นนระองอาจ ประทับนั่งในท่ามกลาง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka