Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 338

เล่ม มมร. 53 หน้า 338 ข้อ 398
ขอนอบน้อมแด่ท่าน ท่านย่อมเข้าฌานอยู่เพราะอาศัยอา- รมณ์ใด ข้าพเจ้าทั้งหลายย่อมรู้ไม่ถึงอารมณ์เหล่านั้นของ ท่าน น่าอัศจรรย์จริงหนอ วิสัยของท่านผู้รู้ทั้งหลายลึกซึ้ง ยิ่งนัก ข้าพเจ้าทั้งหลายผู้มาประชุมกันอยู่ ณ ที่นี้นับว่าเป็น ผู้เฉียบแหลมดุจนายขมังธนู ก็ยังรู้ไม่ถึง ความยิ้มแย้ม ได้ปรากฏมีแก่ท่านพระกัปปินเถระ เพราะได้เห็นท่าน พระสารีบุตรผู้ควรแก่สักการบูชา อันหมู่ทวยเทพบูชา อยู่เช่นนั้นในเวลานั้น ตลอดทั่วพุทธอาณาเขต ยกเว้น แต่สมเด็จพระมหามุนีองค์เดียวเท่านั้น เราเป็นผู้ประ- เสริฐสุดในทางธุดงคคุณ ไม่มีใครเทียมเท่าเลย เราเป็น ผู้คุ้นเคยกับพระบรมศาสดา เราทำคำสอนของพระ- พุทธเจ้าเสร็จแล้ว ปลงภาระอันหนักลงแล้ว ถอนตัณหา เครื่องนำไปสู่ภพขึ้นได้แล้ว พระสมณโคดมผู้ทรงพระคุณ หาปริมาณมิได้ มีพระทัยน้อมไปในเนกขัมมะ ทรงสลัด ภพทั้ง ๓ ออกได้แล้ว ย่อมไม่ทรงติดอยู่ด้วยจีวร บิณฑ- บาตและเสนาสนะ เปรียบเหมือนบัวไม่ติดอยู่ด้วยน้ำ ฉะนั้น พระองค์ทรงเป็นจอมนักปราชญ์ มีสติปัฏฐานเป็น พระคอ มีศรัทธาเป็นพระหัตถ์ มีปัญญาเป็นพระเศียร ทรงพระปรีชามก ทรงดับเสียแล้วซึ่งกิเลสแลกองทุกข์ ตลอดกาลทุกเมื่อ. จบมหากัสสปเถรคาถา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka