Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 53 หน้าที่ 390

เล่ม มมร. 53 หน้า 390 ข้อ 399
ความประสงค์ ตามความใคร่ ตามความสบาย วันนี้ เราจักข่มจิตนั้นไว้โดยอุบายอันชอบ ดังนายหัตถาจารย์ ข่มช้างตัวตกมันไว้ด้วยขอฉะนั้น. พระศาสดาของเราได้ทรงตั้งโลกนี้ โดยความเป็น ของไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่เป็นแก่นสาร ดูก่อนจิต ท่าน จงพาเราบ่ายหน้าไปในศาสนาของพระชินสีห์ จงพาเรา ข้ามจากห้วงน้ำใหญ่ที่ข้ามได้แสนยาก. ดูก่อนจิต เรือนคืออัตภาพของท่านนี้ ไม่เป็นเหมือน กาลก่อนเสียแล้ว เพราะจักไม่เป็นไปตามอำนาจของท่าน อีกต่อไป เราได้บวชในศาสนาของพระพุทธเจ้า ผู้แสวง หาประโยชน์อันยิ่งใหญ่แล้ว สมณะทั้งหลายผู้ทรงความ พินาศไม่เป็นเช่นเรา ภูเขา มหาสมุทร แม่น้ำคงคา เป็นต้น แผ่นดิน ทิศใหญ่สี่ ทิศน้อยสี่ ทิศเบื้องบน ทิศเบื้องต่ำ และภพสาม ล้วนเป็นสภาพไม่เที่ยง มีแต่ ถูกเบียดเบียนอยู่เสมอ. ดูก่อนจิต ท่านจะไป ณ ที่ไหนเล่า จึงจะมีความสุข รื่นรมย์. ดูก่อนจิต เบื้องหน้าแต่จิตของเราตั้งมั่นแล้ว ท่านจัก ทำอะไรแก่เราได้ เราไม่เป็นไปตามอำนาจของท่านแล้ว. บุคคลไม่ควรถูกต้องไถ้สองปาก คือร่างกายอันเต็ม ไปด้วยของไม่สะอาด มีช่อง ๙ ช่องเป็นที่ไหลออก
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka