พระไตรปิฎก

คูถในฤดูฝนแล้ว หลีกเลี่ยงไปเสียห่างไกลฉะนั้น. ข้าแต่สมณะผู้มีความเพียรมาก ท่านพูดอย่างไรก็ เป็นจริงอย่างนั้น แต่คนบางจำพวกยังจมอยู่ในร่างกาย อันนี้เหมือนกับโคเฒ่าที่จมอยู่ในตมฉะนั้น. ผู้ใดประสงค์ย้อมอากาศด้วยขมิ้น หรือด้วยน้ำย้อม อย่างอื่น การกระทำของผู้นั้นก็ลำบากเปล่า ๆ จิตของเรา นี้ก็เสมอกับอากาศ เป็นจิตตั้งมั่นด้วยดีในภายใน เพราะ- ฉะนั้น เธออย่ามาหวังความรักที่มีอยู่ในดวงจิต อันลามก ของเธอจากฉันเลย เหมือนตัวแมลงถลาเข้าสู่กองไฟย่อม ถึงความพินาศฉะนั้น เธอจงดูร่างกายอันกระดูก ๓๐๐ ท่อน ยกขั้นตั้งไว้ มีแผลทั่ว ๆ ไป อันบุญกรรมกระทำให้วิจิตร กระสับกระส่าย พวกคนพาลพากันดำริโดยมาก ไม่มี ความยั่งยืนมั่นคงอยู่เลยนี้เถิด. เมื่อท่านพระสารีบุตรเถระ ผู้เพียบพร้อมไปด้วยอุฏ- ฐานะเป็นอันมาก มีศีลสังวรเป็นต้น นิพพานไปแล้ว ก็ เกิดเหตุน่าสะพึงกลัวขนพองสยองเกล้า สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปเป็น ธรรมดา เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป ความที่สังขารเหล่านั้น สงบระงับเป็นสุข ชนเหล่าใดพิจารณาเห็นเบญจขันธ์ โดยความเป็นของแปรปรวน และโดยไม่ใช่ตัวตน ชน เหล่านั้นชื่อว่า แทงตลอดธรรมอันละเอียด เหมือนนาย