Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 71

เล่ม มมร. 54 หน้า 71 ข้อ 428
จะนั่งใกล้ประตู จักบูชาพระมหามุนีสัมพุทธเจ้าใน เวลาที่เสด็จมา พระพิชิตมารงามดังต้นรกฟ้า หรือดัง พญาไกรสรมฤคราช พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์เสด็จมาตาม ถนน ข้าพเจ้าเห็นพระรัศมีของพระพุทธองค์แล้ว ร่า เริง สลดใจ ยังไม่ทันถึงประตู ก็บูชาพระพุทธเจ้าผู้ ประเสริฐสุด ข้าพเจ้าทำดอกอุบลบานเต็มที่ ๗ ดอก เป็นที่กันแดดในอัมพร ดอกอุบลเหล่านั้นกันแดดอยู่ เหนือพระเศียรของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง ดีใจ ปลื้มใจ ประคองอัญชลี ทำจิตให้เลื่อมใสใน กาลนั้น ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เหมือนศีรษะของ ข้าพเจ้า เขากั้นเศวตฉัตรขนาดใหญ่ กลิ่นทิพย์หอม ฟุ้งไป นี้เป็นผลแห่งดอกอุบล ๗ ดอก บางครั้งเมื่อ หมู่ญาตินำข้าพเจ้าไป ครั้งนั้นเศวตฉัตรขนาดใหญ่ก็ กันแดดไว้ตลอดไปถึงบริษัทของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ เป็นมเหสีของเทวราช ๗๐ องค์ เป็นอิสระในที่ทั้ง ปวง ท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่ ได้เป็นมเหสีของ พระเจ้าจักรพรรดิ ๖๓ องค์ ชนทั้งปวงประพฤติตาม ข้าพเจ้า ข้าพเจ้ามีวาจาน่าเชื่อถือ ผิวพรรณของข้าพ- เจ้าเหมือนดอกอุบล และกลิ่นหอมฟุ้งไป ข้าพเจ้าไม่ รู้จักทุคติ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้า ฉลาดในอิทธิบาท ยินดีในการเจริญโพชฌงค์ บรรลุ อภิญญาบารมี นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าฉลาดในสติปัฎฐาน มีสมาธิฌานเป็นโคจร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka