พระไตรปิฎก

๕. อุพพิริเถรีคาถา พระศาสดาตรัสถามว่า [๔๓๔] แน่ะอุพพิริ เธอคร่ำครวญอยู่ในป่าว่าลูกชีวา เอ๋ย เธอจงรู้จักตน ธิดาของเธอที่มีชื่อว่า ชีวา ทั้งหมด มีประมาณ ๘๔,๐๐๐ คน ถูกเผาอยู่ในป่าช้านี้ บรรดา ธิดาเหล่านั้น เธอเศร้าโศกถึงธิดาคนไหน. นางอุพพิริทูลว่า ลูกศรคือความโศกที่เห็นได้ยาก เสียบอยู่แล้วใน หทัยของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ถอนขึ้นได้แล้ว ข้า- พระองค์บรรเทาความเศร้าโศกถึงธิดาของข้าพระองค์ ผู้ถูกความโศกครอบงำได้แล้ว วันนี้ข้าพระองค์ถอน ลูกศรคือความโศกขึ้นแล้ว หมดความอยาก ดับรอบ แล้ว ข้าพระองค์เข้าถึงแล้วซึ่งพระพุทธเจ้าผู้เป็นนัก ปราชญ์กับทั้งพระธรรมและพระสงฆ์ ว่าเป็นสรณะ. จบ อุพพิริเถรีคาถา ๕. อรรถกถาอุพพิริเถรีคาถา คาถาว่า อมฺม ชีวา เป็นต้น เป็นคาถาของพระเถรีชื่ออุพพิริ. แม้พระเถรีชื่ออุพพิรินี้ ก็ได้สร้างสมบุญบารมีไว้ในพระพุทธเจ้าองค์ ก่อน ๆ สั่งสมกุศลอันเป็นอุปนิสัยแห่งพระนิพพานในภพนั้น ๆ ในกาลแห่ง