Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 141

เล่ม มมร. 54 หน้า 141 ข้อ 442
ข้าพเจ้าเกิดในภพใด ๆ ก็ได้ครองตำแหน่งมเหสีของ พระเจ้าจักรพรรดิ และของพระเจ้าเอกราช เสวยสมบัติ ในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นผู้มีความสุขในที่ทุก สถาน ท่องเที่ยวไปในกัปมิใช่น้อย ในภพหลังที่มา ถึงบัดนี้ ข้าพเจ้าเป็นราชธิดาของพระเจ้าสุทโธทนะใน กรุงกบิลพัสดุ์ มีรูปสมบัติที่ประชาชนพากันสรรเสริญ ราชตระกูลนั้นเห็นข้าพเจ้ามีรูปงามดังดวงอาทิตย์จึงพา กันชื่นชม เพราะเหตุนั้นข้าพเจ้าจึงมีนามว่า นันทา เป็นผู้มีลักษณะงามบวร ในกรุงกบิลพัสดุ์ซึ่งเป็นนคร ที่รื่นรมย์นั้น นอกจากพระนางยโสธรา ปรากฏว่า ข้าพเจ้างามกว่ายุวนารีทั้งปวง พระเชษฐภาดาเป็นพระ พุทธเจ้าผู้เลิศในไตรโลก พระภาดาองค์รองก็เป็น พระอรหันต์เหมือนกัน ข้าพเจ้าเป็นคฤหัสถ์อยู่ผู้เดียว พระมารดาทรงตักเตือนว่า แน่ะลูกรักลูกเกิดในศากย- ตระกูล เป็นพระกนิษฐภคินีของพระพุทธเจ้า เมื่อเว้น จากนันทกุมารเสียแล้ว ลูกจักได้ประโยชน์อะไรใน เรือนเล่า รูปถึงมีความเป็นหนุ่มสาวก็มีความแก่เป็น อวสาน รู้กันว่าไม่สะอาด เมื่อยังไม่มีโรค ก็มีโรค ในที่สุด ชีวิตมีความตายเป็นที่สุด รูปของลูกนี้ แม้ จะงามจับใจน่าใคร่ดังดวงจันทร์ เมื่อตกแต่งด้วยเครื่อง ประดับก็ยิ่งมีสิริงามเปล่งปลั่ง เป็นที่กำหนดหมาย เป็นที่ยินดีแห่งนัยน์ตาทั้งหลาย คล้ายทรัพย์ที่เป็นสาระ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka