Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 146

เล่ม มมร. 54 หน้า 146 ข้อ 443
กำหนัด คือถึงความคลายกำหนัดในสันดานในภายในโดยพิเศษทีเดียว ข้าพเจ้า เป็นผู้ไม่ประมาท เพราะบรรลุที่สุดแห่งการปฏิบัติอัปปมาทธรรมตามที่เป็น จริง เป็นผู้ไม่เกาะเกี่ยวในสิ่งอะไร ๆ เพราะถอนสังโยชน์ขึ้นได้หมดแล้ว เป็นผู้สงบระงับและดับสนิทแล้วแล. จบ อรรถกถาสุนทรีนันทาเถรีคาถา ๕. นันทุตตราเถรีคาถา [๔๔๓] ข้าพเจ้าไหว้ไฟ พระจันทร์ พระอาทิตย์ และเทวดา ไปสู่ท่าน้ำแล้วลงดำน้ำ ข้าพเจ้าสมาทาน วัตรเป็นอันมาก โกนศีรษะเสียครึ่งหนึ่ง นอนบน แผ่นดิน ไม่บริโภคภัตตาหารในราตรี แต่ยังยินดีการ ตกแต่งและการประดับ บำรุงกายนี้ด้วยการอาบน้ำ และขัดสี ถูกกามราคะครอบงำแล้ว ต่อมา ข้าพเจ้า ได้ศรัทธาในพระศาสนา บวชเป็นบรรพชิต เห็นกาย ตามความเป็นจริง จึงถอนกามราคะได้ ตัดภพความ อยากและความปรารถนาได้ทั้งหมด ไม่เกาะเกี่ยวด้วย กิเลสเครื่องประกอบทุกอย่าง บรรลุความสงบใจแล้ว. จบ นันทุตตราเถรีคาถา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka