พระไตรปิฎก

พระโลกนาถทรงทราบแล้วก็ทรงยินดี ได้ตรัส พระคาถาว่า ผู้ปรารภความเพียรไว้มั่นคง นี้ชีวิตเป็น อยู่วันเดียว ประเสริฐกว่าผู้เกียจคร้าน มีความเพียร เลวถึงจะมีชีวิตเป็นอยู่ตั้งร้อยปี. พระมหาวีระพุทธเจ้า ทรงให้ข้าพเจ้ายินดีใน การปฏิบัติดี พระมหามุนีพระองค์นั้น ก็ตรัสยกย่อง ข้าพเจ้าว่า เป็นเลิศของภิกษุณีผู้ปรารภความเพียร กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาเสียแล้ว ภพทุกภพ ข้าพเจ้าก็ถอนเสียแล้ว ข้าพเจ้าตัดเครื่องผูกได้ขาด ดุจช้างตัดเครื่องผูกขาดแล้วฉะนั้น ไม่มีอาสวะอยู่. ข้าพเจ้ามาดีแล้วหนอ ในสำนักพระพุทธเจ้าผู้ ประเสริฐสุด วิชชา ๓ ข้าพเจ้าก็บรรลุแล้ว คำสั่งสอน ของพระพุทธเจ้าข้าพเจ้าก็ทำเสร็จแล้ว. ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ อภิญญา ๖ ข้าพเจ้า ก็ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้า ก็ทำเสร็จแล้ว. ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าเมื่อทรงสถาปนาภิกษุณีทั้งหลายไว้ใน ตำแหน่งเอตทัคคะตามลำดับ จึงได้ทรงสถาปนาพระโสณาเถรีนั้นไว้ในตำแหน่ง เอตทัคคะเป็นเลิศของภิกษุณีผู้ปรารภความเพียร พระเถรีนั้น พิจารณาการ ปฏิบัติของตน จึงกล่าวคาถาเหล่านั้นเป็นอุทานว่า ข้าพเจ้าคลอดบุตร ๑๐ คน ในเรือนร่างคือรูปนี้ เพราะเหตุนั้น จึงชราทุพพลภาพ เข้าไปหาภิกษุณี.