พระไตรปิฎก

๖. มุทุลักขณชาดก [๖๖] ครั้งเรายังไม่ได้นางมุทุลักขณาเทวี เกิด ความปรารถนาเพียงอย่างเดียว แต่เมื่อได้นาง- มุทุลักขณา ผู้มีดวงตางามแล้ว ได้เกิดความ ปรารถนาสิ่งต่าง ๆ ขึ้นอีก. จบ มุทุลักขณชาดกที่ ๖ อรรถกถามุทุลักขณชาดกที่ ๖ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภสภาวธรรมทำให้คนเศร้าหมอง ตรัสพระธรรม- เทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า เอกา อิจฺฉา ปุเร อาสิ ดังนี้. ได้ยินว่า บุรุษชาวเมืองสาวัตถีผู้หนึ่ง ฟังพระธรรม- เทศนาของพระศาสดาแล้ว บรรพชาถวายชีวิตในพระศาสนา กล่าวคือ พระรัตนตรัย เป็นพระโยคาวจรผู้ปฏิบัติเคร่งครัด ไม่ว่างเว้นพระกรรมฐาน วันหนึ่งเที่ยวไปบิณฑบาตในพระนคร สาวัตถี เห็นหญิงคนหนึ่งตกแต่งตัวสวยงาม ไม่สำรวมจักษุ จ้อง ดูนาง ด้วยอำนาจของความงาม. กิเลสภายในของเธอหวั่นไหว เป็นเหมือนต้นไม้มียางอันถูกกรีดด้วยมีดฉะนั้น. จำเดิมแต่นั้น เธอก็ตกอยู่ในอำนาจของกิเลส ไม่ได้ความสบายกาย และความ