พระไตรปิฎก

๓. วิสสาสโภชนาชาดก ว่าด้วยการไว้วางใจ [๙๓] " ก็บุคคลไม่ควรไว้วางใจ ในผู้ที่ยังไม่ คุ้นเคยกัน แม้ผู้ที่คุ้นเคยกันแล้ว ก็ไม่ควรไว้ วางใจ ภัยย่อมมาจากผู้ที่คุ้นเคยกัน เหมือนภัย ของราชสีห์ เกิดจากแม่เนื้อ ฉะนั้น " จบ วิสสาสโภชนชาดกที่ ๓ อรรถกถาวิสสาสโภชนชาดกที่ ๓ พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภการบริโภคด้วยความวางใจ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเ ดังนี้. ความย่อว่า ในสมัยนั้น พวกภิกษุโดยมากพากันวางใจ ไม่พิจารณาบริโภคปัจจัย ๔ ที่หมู่ญาติถวาย เพราะคิดเสียว่า มารดาของพวกเราถวาย บิดาของพวกเราถวาย พี่ชายน้องชาย พี่สาวน้องสาว น้า อา ลุง ป้า ถวาย คนเหล่านี้ สมควรจะให้ แก่เรา แม้ในเวลาเป็นคฤหัสถ์มาแล้ว ถึงในเวลาเราเป็นภิกษุ ก็คงเป็นผู้สมควรจะให้ได้ พระศาสดาทรงทราบเหตุนั้น ทรง พระดำริว่า สมควรที่เราจะแสดงพระธรรมเทศนา แก่ภิกษุ