พระไตรปิฏก

(เศรษฐีโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทว่า)

{๙๓} [๙๓] บุคคลไม่ควรไว้วางใจในบุคคลที่ไม่คุ้นเคยกัน

แม้ในบุคคลที่คุ้นเคยกันก็ไม่พึงไว้วางใจ

ภัยย่อมมีมาจากบุคคลผู้คุ้นเคยกัน

เหมือนภัยจากแม่เนื้อมาถึงสีหะ







(คาถานี้ได้ปรากฏแจ่มแจ้งแก่นักบวชชีเปลือยโพธิสัตว์ว่า)

{๙๔} [๙๔] เราเร่าร้อนแล้วเปียกชุ่มอยู่ในป่าอันน่าสะพรึงกลัวผู้เดียว

เปลือยกายไม่ได้ผิงไฟ เป็นมุนีขวนขวายในการแสวงหาพรหมจรรย์







(พระราชาโพธิสัตว์ทรงพระนามว่ามหาสุทัศนะเมื่อจะสอนสุภัททาเทวี จึงตรัส คาถานี้ว่า)

{๙๕} [๙๕] สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ

มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา

ครั้นเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป

การเข้าไปสงบระงับสังขารเหล่านั้นเป็นความสุข