พระไตรปิฎก

๔. มิตจินติชาฯดก ว่าด้วยปลาช่วยปลาให้พ้นข่าย [๑๑๔] "ปลา ๒ ตัว คือปลาพหุจินตีและปลา- อัปปจินตี ติดอยู่ในข่าย ปลามิตจินตีได้ช่วยให้พ้น จากข่าย ปลาทั้งสองตัว จึงได้มาพร้อมกับปลา- มิตจินตี ในแม่น้ำนั้น". จบ มิตจินติชาดกที่ ๔ อรรถกถามิตจินติชาดกที่ ๔ พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภพระเถระผู้เฒ่า ๒ องค์ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำ เริ่มต้นว่า พหุจินฺตี อปฺปจินฺตี จ ดังนี้ :- ได้ยินว่า พระเถระผู้เฒ่า ๒ องค์นั้น อยู่จำพรรษาใน อรัญญาวาสแห่งหนึ่งในชนบท คิดกันว่า เราทั้งสองจักไปเฝ้า พระศาสดา แล้วเตรียมเสบียงไว้ มัวผลัดอยู่ว่า ไปวันนี้เถิด ไปพรุ่งนี้เถิด จนล่วงไปเดือนหนึ่ง แล้วก็อีกเดือนหนึ่ง ทั้งนี้ เพราะตนเป็นคนเกียจคร้าน และเพราะความเป็นห่วงที่อยู่ ต่อ ๓ เดือนล่วงไปแล้ว จึงได้ออกจากที่นั้นไปสู่พระเชตวัน เก็บบาตรจีวรไว้ในที่อยู่ของภิกษุผู้ชอบพอกัน แล้วพากันไปเฝ้า