Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 47

<< | หน้าที่ 47 | >>
๓. สิงคาลชาดก (๑๑๓)


ว่าด้วยพราหมณ์เชื่อสุนัขจิ้งจอก


(รุกขเทวดาโพธิสัตว์ยืนอยู่ที่ค่าคบต้นไม้แล้วกล่าวว่า)

{๑๑๓} [๑๑๓] นี่พ่อพราหมณ์ ท่านเชื่อสุนัขจิ้งจอกที่ดื่มสุราหรือ

คนมีศิลปะหาสัก ๑๐๐ กหาปณะยังไม่มี

สุนัขจิ้งจอกที่ไหนจะมีถึง ๒๐๐ กหาปณะเล่า

สิงคาลชาดกที่ ๓ จบ


๔. มิตจินติชาดก (๑๑๔)


ว่าด้วยปลามิตจินตีช่วยปลาให้พ้นข่าย


(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องอดีตมา ตรัสพระคาถานี้ว่า)

{๑๑๔} [๑๑๔] ปลาชื่อพหุจินตีและปลาชื่ออัปปจินตี

ทั้ง ๒ ตัวติดอยู่ในข่าย

ปลาชื่อมิตจินตีได้ช่วยให้หลุดพ้นจากข่าย

ปลาทั้ง ๒ ตัวจึงได้มาพร้อมกันกับปลามิตจินตีในน่านน้ำนั้น

มิตจินติชาดกที่ ๔ จบ


๕. อนุสาสิกชาดก (๑๑๕)


ว่าด้วยดีแต่สอนคนอื่น


(หัวหน้านกโพธิสัตว์กล่าวตำหนินางนกป่าว่า)

{๑๑๕} [๑๑๕] นางนกป่าชื่ออนุสาสิกา

พร่ำสอนนกเหล่าอื่นอยู่เนืองนิตย์

แต่ตนเองกลับโลภจัด

จึงถูกล้อรถบดขยี้ขาดเป็น ๒ ท่อนนอนอยู่ที่หนทางใหญ่

อนุสาสิกชาดกที่ ๕ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka