Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 56 หน้าที่ 484

เล่ม มมร. 56 หน้า 484 ข้อ 125
๕. กฏาหกชาดก ว่าด้วยคนขี้โอ่ [๑๒๕] "ผู้ใดไปสู่ชนบทอื่น ผู้นั้นพึงกล่าวอวด แม้มากมาย ดูก่อนกฏาหกะ เจ้าของเงินจะตาม มาประทุษร้ายเอา เชิญท่านบริโภคอาหารเสีย เถิด" จบ กฏาหกชาดกที่ ๕ อรรถกถากฏาหกชาดกที่ ๕ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเขตวันมหาวิหาร ทรงปรารภภิกษุผู้มักโอ่รูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำ เริ่มต้นว่า พหุมฺปิ โส วิกตฺเถยฺย ดังนี้. เรื่องของภิกษุนั้น เช่นกับเรื่องที่กล่าวแล้วในหนหลัง นั่นแล. แปลกแต่ว่า ในอดีตกาล ครั้งพระเจ้าพรหมทัตเสวยราช- สมบัติ อยู่ใน พระนครพาราณสี พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็น เศรษฐีผู้มีสมบัติมาก ภรรยาของท่านคลอดกุมาร แม้ทาสีของ ท่านก็คลอดบุตรในวันนั้นเหมือนกัน เด็กทั้งสองนั้นเติบโตมา ด้วยกันทีเดียว เมื่อบุตรท่านเศรษฐีเรียนหนังสือก่อน แม้ลูกทาส ของท่านก็ถือกระดานชนวนตามไป พลอยศึกษาหนังสือกับ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka