Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 51

<< | หน้าที่ 51 | >>
{๑๒๓} [๑๒๓] คนโง่กล่าวคำที่ไม่ควรกล่าว

ในเหตุการณ์ทุกอย่าง ในที่ทุกสถาน

เขาไม่รู้จักนมส้มและงอนไถ

สำคัญนมส้มและนมสดว่าเหมือนงอนไถ

นังคลีสชาดกที่ ๓ จบ


๔. อัมพชาดก (๑๒๔)


ว่าด้วยดาบสฉันมะม่วง


(ฤๅษีโพธิสัตว์ได้เห็นเหตุที่ดาบส ๕๐๐ อาศัยดาบสผู้สมบูรณ์ด้วยวัตรเป็นอยู่ จึงกล่าวว่า)

{๑๒๔} [๑๒๔] คนฉลาดควรพยายามร่ำไป

ไม่ควรเบื่อหน่าย

ท่านจงดูผลแห่งความพยายาม

ผลไม้มีมะม่วงเป็นต้นที่พวกฤาษีได้ฉัน

โดยมิได้ออกปากเนือง ๆ

อัมพชาดกที่ ๔ จบ


๕. กฏาหกชาดก (๑๒๕)


ว่าด้วยทาสชื่อกฏาหกะ


(ธิดาเศรษฐีกล่าวคาถานี้โดยทำนองที่เรียนมาในสำนักพระโพธิสัตว์ว่า)

{๑๒๕} [๑๒๕] บุคคลไปยังชนบทอื่นแล้ว

กล่าวข่มขู่โอ้อวดไว้มากมาย

เจ้ากฏาหกะ นายของเจ้าจะติดตามมาประทุษร้าย

เจ้าจงใช้สอยสมบัติเถิด

กฏาหกชาดกที่ ๕ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka