Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 57 หน้าที่ 61

เล่ม มมร. 57 หน้า 61 ข้อ 168
สว่างไปทั่วปฐพี ข้าพเจ้าอันท่านช่วยคุ้มครอง แล้วในวันนี้ พึงอยู่เป็นสุขตลอดคืน พราหมณ์ เหล่าใดผู้ถึงฝั่งแห่งเวทในธรรมทั้งปวง ขอ พราหมณ์เหล่านั้นจงรับความนอบน้อมของ ข้าพเจ้า และขอจงคุ้มครองข้าพเจ้าด้วย ข้าพเจ้า ขอนอบน้อมแด่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ข้าพเจ้า ขอนอบน้อมแด่พระโพธิญาณ ข้าพเจ้าขอนอบ น้อมแด่ท่านผู้หลุดพ้นแล้ว ข้าพเจ้าขอนอบน้อม แด่วิมุตติธรรมของท่านผู้หลุดพ้นแล้ว นกยูงนั้น เจริญพระปริตต์นี้แล้วจึงสำเร็จการอยู่. จบ โมรชาดกที่ ๙ อรรถกถาโมรชาดกที่ ๙ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหารทรง ปรารภภิกษุผู้กระสัน ตรัสพระธรรมเทศนานี้มีคำเริ่มต้นว่า อุเทตยญฺจกฺขุมา เอกราชา ดังนี้. ภิกษุทั้งหลายนำภิกษุนั้นไปเฝ้าพระศาสดา เมื่อพระองค์ ตรัสถามว่า เธอกระสันจริงหรือ ภิกษุกราบทูลว่า จริงพระเจ้าข้า เมื่อตรัสถามว่า เธอเห็นอะไรจึงกระสัน กราบทูลว่า เห็นมาตุคาม คนหนึ่งซึ่งประดับตกแต่งกาย. พระศาสดารับสั่งกะภิกษุนั้นว่า ดูก่อนภิกษุ ขึ้นชื่อว่ามาตุคามทำไมจักไม่รบกวนจิตคนเช่นเธอ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka