Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 67

<< | หน้าที่ 67 | >>
พราหมณ์เหล่าใดถึงฝั่งแห่งพระเวทในธรรมทั้งมวล

ขอพราหมณ์เหล่านั้นจงรับความนอบน้อมของข้าพเจ้า

และขอจงคุ้มครองข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

พระโพธิญาณของพระพุทธเจ้าเหล่านั้น

พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้หลุดพ้นแล้ว

และวิมุตติธรรมของพระพุทธเจ้าผู้หลุดพ้นแล้วเหล่านั้น

นกยูงนั้นเจริญพระปริตรนี้แล้วจึงเที่ยวแสวงหาอาหาร

(นกยูงทองนั้น เมื่อกลับที่พักในเวลาเย็น ได้กล่าวคาถานี้ว่า)

{๑๖๘} [๑๘] ดวงตาของโลกนี้

เป็นเจ้าแห่งแสงสว่างอย่างเอก

ทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี อัสดงคตแล้ว

เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอน้อมไหว้พระอาทิตย์นั้น

ซึ่งทอแสงเรืองรองสว่างไปทั่วปฐพี

วันนี้ ข้าพเจ้าได้ท่านคุ้มครองแล้ว

พึงอยู่เป็นสุขตลอดคืน

พราหมณ์เหล่าใดถึงฝั่งแห่งพระเวทในธรรมทั้งมวล

ขอพราหมณ์เหล่านั้นจงรับความนอบน้อมของข้าพเจ้า

และขอจงคุ้มครองข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

พระโพธิญาณของพระพุทธเจ้าเหล่านั้น

พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้หลุดพ้นแล้ว

และวิมุตติธรรมแห่งพระพุทธเจ้าผู้หลุดพ้นแล้วเหล่านั้น

นกยูงนั้นเจริญพระปริตรนี้แล้วจึงอยู่ในที่อยู่ของตน

โมรชาดกที่ ๙ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka