พระไตรปิฎก

๔. คิชฌชาดก ว่าด้วยสายตาแร้ง [๑๗๗] เออก็ (เขากล่าวว่า) แร้งย่อมเห็นซากศพ ทั้งหลายได้ถึงร้อยโยชน์ เหตุไรท่านมาถึงข่าย และบ่วงจึงไม่รู้เล่า. [๑๗๘] ความเสื่อมจะมีในเวลาใด สัตว์ใกล้จะ สิ้นชีวิตในเวลาใดในเวลานั้น ถึงจะมาใกล้ข่าย และบ่วงก็รู้ไม่ได้. จบ คิชฌชาดกที่ ๔ อรรถกถาคิชฌชาดกที่ ๔ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันทรงปรารภ ภิกษุเลี้ยงมารดารูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้มีคำเริ่มต้นว่า ยนฺนุ คิชฺโฌ โยชนสตํ ดังนี้. เรื่องจักมีแจ้งในสามชาดก พระศาสดาตรัสถามภิกษุนั้นว่า ดูก่อนภิกษุได้ยินว่า เธอเลี้ยงคฤหัสถ์จริงหรือ เมื่อภิกษุนั้นกราบทูลว่า จริงพระเจ้าข้า ตรัสถามว่า คฤหัสถ์เหล่านั้นเป็นใคร กราบทูลว่า มารดาบิดา ของข้าพระองค์เองพระเจ้าข้า ทรงให้สาธุการว่า ดีแล้ว ดีแล้ว ตรัสว่า ภิกษุทั้งหลายพวกเธออย่าตำหนิโทษภิกษุนี้เลย แม้